De eerste Vuelta a España
29 april 1935

Fout melden

In navolging van de Tour de France en de Giro d’Italia wordt in 1935 voor het eerst de Vuelta a España gereden. Ondanks een overwegend Spaans deelnemersveld was het de Belg Gustaaf De Loor die de eerste eindzege op zijn palmares mocht bijschrijven.

De eerste Vuelta a España werd gereden van 29 april tot 15mei in 14 ritten over een total afstand van 3.431 km. De start en aankomst was in Madrid en er werd in wijzerzin een ronde door Spanje afgelegd. Voor de kleur van de leiderstrui werd gekozen voor oranje, naar de kleur van appelsienen. Om een sterk deelnemersveld op de been te krijgen en de wedstrijd zo aan prestige te doen winnen werd er een mooie prijzenpot voorzien door de organisator ‘El Diario’, een rechtse krant. Dat volstond echter niet om veel buitenlanders te lokken. Er waren maar weinig kandidaten on der de toprenners die zich in een onbekend avontuur wilden storten. De wegen en hotels waren in bepaalde streken van Spanje in erbarmelijke staat en bovendien zat het wielerprogramma al aardig vol. De Giro d’Italia volgde bijvoorbeeld slechts enkele dagen na de aankomst van deze Vuelta.
De Belgen waren de enige buitenlanders die een volwaardige ploeg op de been wisten te brengen met 6 renners. Onder deze avonturiers de gebroeders Alfons en Gustaaf De Loor en Antoine Dignef die voordien al aan de ronde van Catalonië (Volta Ciclista a Catalunya) hadden deelgenomen en dus wisten wat het was om in Spanje te koersen.
Naast de 6 Belgen waren er 32 Spanjaarden, 2 Oostenrijkers, 2 Zwitsers, 2 Nederlanders, 4 Italianen en 2 Fransen. Het volledige deelnemersveld bestond dus uit 50 renners, wat niet zo enorm weinig was in vergelijking met de 63 renners in de Tour de France dat jaar.
Grote favoriet vooraf was de Spanjaard Mariano Cañardo, het jaar voordien nog 9e in de Tour de France. In Spanje was hij al een grote wielerheld en hij werd dan ook overal aangemoedigd en er hingen vaak zelfs spandoeken met zijn naam op over de weg.

De start van de eerste Vuelta in Madrid
De start van de eerste Vuelta in Madrid

Al van in de eerste rit lieten de Belgen zien dat ze naar Spanje waren gekomen om te winnen, maar ook Canardo toonde dat hij in vorm was. Na een ontsnapping met 2 won de Belg Antoine Dignef in de sprint voor Canardo. Het peloton volgde op iets minder dan 2 minuten. Dignef werd zo de eerst om de oranje leiderstrui aan te trekken. Hij kon er echter niet lang van genieten want de dag nadien verloor hij die reeds aan de Spanjaard Antonio Escuriet.
In de 3e rit wist Gustaaf De Loor de leiderstrui terug in het Belgische kamp te brengen na een mooie overwinning in Bilbao. De Loor had dan al een voorsprong van meer dan 9 minuten op Dignef (2e) en Canardo, zijn dichtste achtervolgers in het klassement. De volgende dagen wonnen Canardo en Dignef elk nog een rit, maar De Loor zat telkens mee in de kopgroep en kon zijn klassement dus zonder problemen verdedigen.
In het tweede deel van deze eerste Vuelta kreeg het peloton naast de slechte wegen nog een extra moeilijkheid te verwerken: regenweer. Op de vaak nog onverharde wegen maakte dit de ritten enorm zwaar. Vooral de Spanjaarden, die niet op regenweer gerekend hadden, kenden hier grote problemen mee en er waren dan ook tal van opgaves. De Belgen daarentegen waren wel wat regen gewoon en hadden er dan ook minder last van.
Dit slechte weer kwam ook de strijdlust in het peloton niet ten goede en er veranderde dan ook maar weinig in het klassement. Enkel Antoine Dignef verspeelde zijn 2e plaats aan Canardo na een gevaarlijke afdaling waarin hij geen risico’s durfde te nemen. Hoewel hij het bleef proberen kon Canardo de autoritaire leider De Loor niet meer bedreigen. Gustaaf De Loor bleef sterk rijden en won zelfs nog een rit met aankomst in Sevilla na een sprint met een omvangrijke kopgroep.
In de voorlaatste rit kreeg Canardo dan af te rekenen met kaderbreuk. Hij verloor hierdoor 4 minuten waardoor Antoine Dignef terug naar de tweede plaats wipte. Die laatste zou zelf op de slotdag echter ook te maken krijgen met pech. Net voor de laatste beklimming van deze Vuelta(die tevens de eerste was) reed hij lek. Voor Canardo het sein om aan te vallen en met De Loor in zijn wiel bleef hij doorrijden om zovele mogelijk voorsprong te behalen. Dignef verloor hierdoor op zijn beurt meer dan 10 minuten en zakt terug naar de 3e plaats in de eindranking. Van het harde werk van Canardo kon De Loor in de slotmeters van de laatste rit nog profiteren en zo won hij ook nog de slotsprint in Madrid voor een publiek van 50000 enthousiaste toeschouwers. Ook zijn broer Alfons was van de partij in die Vuelta, hij werd dat jaar 6e.
Gustaaf De Loor na zijn overwinning in Valencia
Gustaaf De Loor na zijn overwinning in Valencia

Einduitslag:
1. Gustaaf De Loor (B) 120 u 01 ‘ 02”
2. Mariano Canardo (SP) op 12’33”
3. Antoine Dignef (B) op 19’15”

Het jaar daarop, in 1936, zou Gustaaf De Loor zijn overwinning nog eens over doen. Het zou een uniek podium worden want zijn broer Alfons werd dat jaar 2e.