De eerste Milaan-San Remo
14 april 1907

Fout melden

Milaan-San Remo werd voor het eerst georganiseerd in 1907 en is sindsdien uitgegroeid tot een van de grootste klassiekers. In die eerste editie kwam er meteen een grote naam op de erelijst: Lucien Petit-Breton.

Op vraag van de lokale vereniging 'Unione Sportiva Sanremese' uit San Remo organiseerde Eugenio Costamagna van de Gazetta dello Sport op 14 april 1907 voor de eerste maal Milaan-San Remo. De wedstrijd verbond daarmee symbolisch het centrum van de Italiaanse fietsenindustire, Milaan, met een van de grootste trekpleisters van het Italiaanse toerisme, San Remo. Traditiegetrouw wordt ze steeds georganiseerd bij het begin van de lente, vandaar ook de bijnaam 'La Primavera'.
Om de wedstrijd meteen een Internationaal karakter te geven nodigde de organisator Eugenio Costamagna enkele Franse toppers uit: Lucien Petit-Breton, die voor de Italiaanse Bianchi-ploeg zou rijden, was de winnaar van de laatste Parijs-Tours en werd 4e in de Tour de France van het jaar voordien; Gustave Garrigou was een beloftevolle neo-prof en de derde Fransman was Philippe Pautrat die in 1905 de 8e plaats behaalde in de Tour de France.
Bij de Italianen was het vooral uitkijken naar publiekslieveling Giovanni Gerbi, die net als Petit-Breton uitkwam voor de Bianchi ploeg.
Er moesten in deze eerste editie 288 kilometer afgelegd worden over vaak erg slechte wegen, met de beklimming van de Passo di Turchino als extra moeilijkheid. Vooraf schreven zich 62 deelnemers in, maar vanwege het slechte weer op de ochtend van de wedstrijd bleven er daar al maar 33 meer van over aan de start.
Na een rustig begin van de wedstrijd was het publiekslieveling Giovanni Gerbi die iets voor de voet van de beklimming van de Passo di Turchino als eerste een aanval plaatste. Hij had natuurlijk parcourskennis en op de modderige wegen deed hij daar zijn voordeel mee. Op de top van de Turchino had hij 3 minuten voorsprong op zijn dichtste achtervolgers, het Franse duo Garrigou en Petit-Breton.
Gustave GarrigouNa een lange achtervolging kwam Garrigou (zie foto hiernaast) als eerste terug bij Gerbi aansluiten. Die laatste voelde dat hij over zijn beste krachten heen was en weigerde nog mee te werken vermits zijn Bianchi-ploegmaat Petit-Breton op komst was.
Petit-Breton kon zo relatief makkelijk de aansluiting maken. De drie werkten vervolgens goed samen en hadden al snel een aanzienlijke voorsprong op wat nog overbleef van het peloton.
Het zou dus tussen deze 3 renners gaan voor de overwinning. Met nog enkele kilometers te gaan tot San Remo werd het voor Giovanni Gerbi tijd om zijn bijnaam ‘Il Diavollo Rosso’ nog eens alle eer aan te doen. Terwijl zijn Bianchi ploegmaat Petit-Breton aan de overkant van de weg versnelt, hindert hij Garrigou zodat deze niet direct kan reageren.
De kloof is snel gemaakt en in een man-tegen-man gevecht is Garrigou de mindere van Petit-Breton. Op het laatste sprint Gerbi nog weg van Garrigou om zo de 2e plaats te pakken, 13 seconden na Petit-Breton.
Na een klacht van Garrigou bij de wedstrijdjury tegen Gerbi werd deze laatste nog gediskwalificeerd en naar de 3e plaats verwezen.
Twee Fransen dus bovenop het podium van de eerste Milaan-San Remo en het zou nog tot 1909 duren vooraleer Luigi Ganna als eerste Italiaan de wedstrijd zou winnen. Gustave Garrigou zou overigens in 1911 terugkomen om de wedstrijd te winnen.
Met Lucien Petit-Breton werd de wedstrijd wel meteen door een topper gewonnen. Hij zou later op het jaar de Tour de France winnen en dat nog eens herhalen in 1908. Een mooie naam dus om bovenaan de erelijst van Milaan-San Remo te prijken.