Rudy Dhaenens
10 april 1961

Fout melden

Rudy Dhaenens is natuurlijk vooral bekend van zijn wereldtitel in 1990. Hij was geen veelwinnaar, maar als hij dan toch eens won was het meestal een grote wedstrijd...

Rudy Dhaenens werd prof in 1983 en liet zich de jaren daarna vooral opmerken als luitenant van kopman Claude Criquiellion. Hij had niet het grote wielertalent om een echt grote kampioen te worden, maar dankzij hard trainen en een sterk karakter kon hij toch vaak met de toppers mee in de eendagswedstrijden. Een van zijn zeldzame overwinningen behaalde hij in de 11e etappe naar Bordeaux van de Tour de France van 1986. Hij ontsnapte met nog 3 kilometer te gaan uit een groepje ontsnapte renners en hield erg nipt stand op Matthieu Hermans die na een lange sprint nog erg dicht kwam. De laatste 10 km is te bekijken in onderstaand filmpje:



In 1989 kon hij bijna opnieuw een ritoverwinning in de tour vieren. Hij was alleen ontsnapt uit het peloton en op weg naar de zege, maar op 400 meter van de aankomst kwam hij ten val in een bocht. Terwijl hij rechtkrabbelde en merkte dat zijn tube van zijn achterwiel was gekomen kwam het peloton hem voorbijgesprint op weg naar de aankomst. Toeval wil dat het diezelfde Matthieu Hermans was die in 1986 nog geklopt werd door Dhaenens, die deze keer de rit won. Voor een wedstrijdverslag kan je het onderstaande filmpje bekijken:


Hij zou nooit een winnaarstype worden en moest zich vaak tevreden stellen met mooie ereplaatsen. Zo ook in het jaar 1990, waarin hij erg regelmatig presteerde. Zijn kopman Sean Kelly was uitgevallen dat voorjaar en dus mocht hij zijn eigen kans gaan. Hij werd dat jaar onder andere 2e in de Ronde van Vlaanderen, 9e in Parijs-Roubaix en 4e in Luik-Bastenaken-Luik. Dat jaar zou hij dan ook 2e worden in het wereldbekerklassement, na Gianni Bugno.
Zijn grootste overwinning zou hij later in 1990 behalen op het wereldkampioenschap in Japan. In de voorlaatste ronde slaagde hij erin vanuit het peloton tot bij de kopgroep te rijden, met daarbij zijn boezemvriend Dirk De Wolf. Op de laatste helling raakten hij met De Wolf alleen vooruit en in de sprint kon Dhaenens het makkelijk afmaken van De Wolf.
Het zou het mooiste moment uit zijn carrière blijken. Het jaar daarop ondervond hij de vloek van de regenboogtrui. Na verschillende lichamelijke problemen haalde hij nooit het niveau van het jaar voordien. In 1992 werden er dan problemen met zijn hart geconstateerd. Hij besloot geen risico’s te nemen en stopte met wielrennen.
Op 5 april 1998 verongelukte hij op 36-jarige leeftijd toen hij met zijn auto op weg was naar de aankomst van de Ronde van Vlaanderen, waar hij commentaar zou geven. Hij overleed de dag nadien in het ziekenhuis. Ter nagedachtenis wordt er elk jaar in het voorjaar de wielerwedstrijd ‘De Grote Prijs Rudy Dhaenens’ georganiseerd.